บทที่2 : ตื่น (Part 1)

บทที่2 : ตื่น

    ท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน มีเพียงแสงจันทร์ที่ส่องพอให้เห็นเส้นทาง เด็กหนุ่มชั้นม.ต้นคนหนึ่งกำลังวิ่งออกห่างจากหมู่บ้านเข้าสู่ป่าอย่างไม่คิดชีวิต โดยมีสิ่งมีชีวิตประหลาดไล่ตามอยู่ไม่ห่าง

    ด้วยความที่ในป่าต้นไม้ปกคลุมอยู่อย่างหนาแน่น แสงจันทร์จึงเริ่มส่องลงมาไม่ถึง ทำให้การวิ่งหนีของเด็กหนุ่มช้าลง ระยะห่างระหว่างเขาและสัตว์ประหลาดที่กำลังไล่ตามมาเริ่มลดลงเรื่อยๆ

‘ไม่ได้การแล้วแฮะ’ วินด์คิด

‘เอาวะ ลองดูซักตั่ง’ ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็หักเลี้ยวกระทันหัน แล้วคว้ากิ่งไม้ขนาดเหมาะมือบริเวณนั้นขึ้นมาถือไว้ พร้อมกับหลบอยู่หลังเงาของต้นไม้ใหญ่

    ทันทีที่เจ้าสัตว์ร้ายที่วิ่งตามมาโผล่พ้นต้นไม้ที่เค้าแอบอยู่นั้น เด็กหนุ่มก็กระโดดขึ้นแล้วฟาดท่อนไม้ในมือเข้าไปที่หัวของสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างสุดแรงเกิด

“เปรี้ยงง!!” ท่อนไม้ในมือของเด็กหนุ่มแตกกระจาย แต่กลับไม่สามารถทำอะไรสัตว์ประหลาดตัวนั้นได้เลยแม้แต่รอยขีดข่วน แต่กลับทำให้สัตว์ร้ายที่กำลังโกรธอาลาวามหนักกว่าเดิม พร้อมกับเหวี่ยงหางที่เต็มไปด้วยหนามไปที่เด็กหนุ่ม โชคดีที่วินด์ก้มหลบทัน หางอันทรงพลังของสัตว์ร้ายจึงไปฟาดเข้ากับต้นไม้ที่อยู่ด้านหลังของเขา ทำให้ต้นไม้หักโค่นลงมาเลยทีเดียว

“ไม่เป็นอะไรเลยหรอเนี่ย!!”

“หัวแข็งชะมัด หัดว่านอนสอนง่ายหน่อยสิวะ!” วินด์หันไปมองต้นไม้ที่หักโค่นลงแล้วสบถ

“โอเค ถ้าพี่จะโหดขนาดนี้ ผมไม่ยุ่งกับพี่แล้ว” ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็วิ่งอย่างไม่คิดชีวิตอีกครั้ง

     ขณะนั้นเอง ก็เกิดแสงสว่างวาบมาจากทางหมู่บ้าน แต่วินด์ก็ยังคงวิ่งต่อไป เนื่องจากไม่มีเวลาจะสนใจอย่างอื่น จนไม่ได้สังเกตุว่าตัวเขาเองนั้นออกมาจากป่าเมื่อไร

    กระทั่งเขาถูกสัตว์ร้ายตามมาทันและถูกตบด้วยอุ้งเท้าขนาดใหญ่จนกระเด็นไปไกลกว่าห้าเมตร เขาจงสังเกตุได้ว่า ขณะนี้เขากำลังอยู่บนถนนคอนกรีตขนาดใหญ่ ด้านหลังเป็นสะพานที่ยังสร้างไม่เสร็จ

    วินด์ลุกขึ้นมาประจันท์หน้ากับสัตว์ประหลาดตัวใหญ่อีกครั้ง ทันใดนั้นเองเจ้าสัตว์ร้ายตัวนั้นก็กระโจนเข้ามา วินด์จังกระโดดหลบออกไปข้างทาง คว้าฝาถังขยะที่เป็นโลหะขึ้นมาถือไว้ในมือ พร้อมกับการ์ดรับหางที่เต็มไปด้วยหนามแหลมคมของสัตว์ร้ายที่ฟาดเข้ามาจะทำให้เขากระเด็นไปไกลหลายเมตร

    ตอนนี้เด็กหนุ่มที่ร่างกายเริ่มชุ่มไปด้วยเลือด นอนอยู่ที่สุดทางของสะพานที่ยังสร้างไม่เสร็จ วินด์พยายามดันตัวเองให้ยืนขึ้นมาอีกครั้ง แต่ในตอนนี้เขาบาดเจ็บจนไม่สามารถหนีไปไหนได้อีกแล้ว

    วินด์ค่อยๆเดินถอยหลัง พร้อมๆกับสัตว์ร้ายที่ก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆจนสุดทาง ตอนนี้เด็กหนุ่มไม่มีที่ให้หนีอีกแล้ว..

    ในขณะที่สัตว์ประหลาดกระหายเลือดตัวนั้นพุ่งตัวเข้ามาหมายจะเผด็จศึก เด็กหนุ่มผู้จนหนทางจึงตัดสินใจกระโดดลงไปจากสะพานขาดแห่งนั้น!..

    “อ้ากก!!”  “ตึ่ง!”  เอกอี้ เอ็กกๆ วินด์ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุก บนพื้นข้างเตียงในห้องของตัวเอง

“วันนี้ฝันล้มลุกคลุ๊กคลานแท้วะ ยังรู้สึกเจ็บตัวอยู่เลย” เด็กหนุ่มพูกกับตัวเอง พร้อมกับลุกขึ้นมาปิดเสียงนาฬิกาปลุก..

                  ------------------------------------------

บทที่2มาแล้วจร้าา หลังจากนี้ไปเนื้อเรื่องจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ(คิดว่างั้นนะ) เพราะช่วงแรกๆตั่งใจจะปูเรื่องให้ได้พอรู้จักตัวละครกันก่อนเล็กน้อย แล้วก็จะเข้าเรื่องละ จะเป็นยังไงก็ติดตามกันต่อไปนะครับ
แล้วก็ถ้าให้ดีช่วยคอมเม้นแนะนำติชมกันได้นะครับ ^^