บทที่1 : จุดเริ่มต้น Part : 2
บทที่1 : จุดเริ่มต้น Part : 2
คืนวันนั้น.. วินด์กำลังเดินอยู่บนถนนเส้นหลักของหมู่บ้านเล็กๆชายป่าแห่งหนึ่ง ซึ่งตัวเขาเองก็จำไม่ได้ว่ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และมาทำไม เค้าจึงออกเดินสำราจดู
บ้านแต่ละหลังบริเวณสองข้างทางที่เขาพบนั้น ดูแปลกตาด้วยลักษณะการออกแบบที่เขาไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ทั้งๆที่เค้าจำได้ว่าพึ่งจะเคยมาเห็นสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก
ท่ามกลางความมืดยามค่ำคืน มีเพียงแสงจากดวงจันทร์ ที่สาดส่องลงมาให้พอให้เห็นเส้นทาง และแสงไฟจากสุดปลายถนน ซึ่งน่าจะเป็นศูนย์กลางของหมู่บ้านแห่งนี้ เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจออกเดินมุ่งหน้าไปดูต้นกำเนิดของแสงไฟนั้น..
เมื่อมาถึงบริเวณกลางหมู่บ้าน เขาพบกับศาลาทรงโดมสองชั้นขนาดไม่ใหญ่มาก ด้านในมีผู้คนหลายสิบคนที่คาดว่าน่าจะเป็นสมาชิกของหมู่บ้านแห่งนี้ กำลังนั่งล้อมวงจับมือกันทำพิธีอะไรบางอย่างอยู่ ที่ตรงกลางของชาวบ้านเหล่านั้น มีแท่นบางอย่างสูงขึ้นมาประมาณหนึ่งเมตร มีตะกร้าทรงรีขนาดไม่ใหญ่นักวางอยู่ด้านบน เมื่อเด็กหนุ่มเพ่งมองดูดีๆ เขาก็พบว่าข้างในตะกร้าใบนั้นก็คือเด็กทารกแรกเกิด ที่กำลังหลับสนิทอยู่ในห่อผ้าอันมิดชิด
แต่แล้ว ทันใดนั้นเอง เด็กหนุ่มก็เหลือบไปเห็น เงาของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่สี่เท้า ก้าวเข้ามาจากเงามืด เจ้าสัตว์ร้ายตัวนั้นเดินตรงเข้ามาและกำลังจะทำร้ายผู้ชายที่นั่งอยู่อีกฝั่งของศาลา!!
“ระวัง!!” วินด์ร้องเตือนออกไปด้วยคงวามตกใจ
แต่ไม่ทันการซะแล้ว ชายคนนั้นโดนตะปบด้วยกรงเล็บและอุ้งเท้าขนาดใหญ่ของสัตว์ประหลาดตัวนั้น และเสียชีวิตในทันที
“ทุกคนหนีเร็ว!” เด็กหนุ่มร้องเตือนอีกครั้ง แต่กลับไม่มีใครสนใจหรือได้ยินเสียงเตือนของเขาเลย
เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นพร้อมด้วยสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ ที่กระโจนออกมาเพิ่มอีก2ตัว และตรงเข้าทำร้ายชาวบ้านที่ยังคงไม่ยอมหนีไปไหน ทำให้เยื่อผู้เคราะร้ายเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
“นี่ ไอ้สัตว์ประหลาดพวกนั้นมันเข้ามาแล้วนะ ทำไมไม่หนีล่ะ มัวทำอะไรกันอยู่!!”
วินด์ยังคงพยายามต่อไป แต่กลับไร้ผล ราวกับตัวเขานั้นเป็นอากาศธาตุ
แต่แล้วสัตว์ประหลาดตัวที่สี่ก็เข้ามาที่ด้านหลังของเขา! โชคดีที่เด็กหนุ่มมองเห็นเงาที่พื้นพอดี และกระโดดหลบออกไปด้านข้างได้ทัน เข้าจึงรอดพ้นจากกรงเล็บของสัตว์ร้ายไปได้อย่างหวุดหวิด
เมื่อมองเห็นในระยะใกล้ เขาก็ได้เห็นความน่ากลัวของสัตว์ประหลาดตัวนั้นได้อย่างชัดเจน ด้วยช่วงตัวที่ใหญ่โตปกคลุมไปด้วยขนหนาสีดำคล้ายหมี แต่กลับมีหัวเหมือนงู และหางยาวมีหนาม ซึ่งขณะนี้มันกำลังหันมองมาที่เด็กหนุ่มด้วยความโกรธ ที่การโจมตีของมันพลาดเป้า
หัวงูของมันขู่ฟ่อด้วยความโกรธ และกระโจนเด็กหนุ่มอีกครั้ง
‘งานเข้าแล้วไงล่ะ!’ เด็กหนุ่มคิดในใจพร้อมกับออกตัววิ่งทันที..
---------------------------------
จบบทที่ 1 ^_<
เนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้นแล้ว วินด์ไปอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนั้นได้อย่างไร แล้วเข้าจะหนีรอดจากสัตว์ร้ายตัวนั้นได้หรือไม่ ต้องติดตามตอนต่อไปครับ (แต่ต้องรอหน่อยนะ ยังแต่งไม่จบ 5555)
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น