บทที่2 : ตื่น (Part 2)
บทที่2 : ตื่น (Part 2)
หลังเลิกเรียน.. วินด์เหวี่ยงกระเป๋าเป้วางลงแล้วลงอย่างหมดสภาพในซุ้มประจำกลุ่มของเขา
“อ่าว มึงเป็นอะไร วันนี้ไม่ไปเล่นบาสหรอวะ?”
ชินเด็กหนุ่มเจ้าสำอางค์ประจำกลุ่ม ด้วยรูปร่างหน้าตาขอเขาแล้ว น่าจะเป็นคนเนื้อหอมได้ไม่ยาก ติดตรงที่ว่าขวัญของเค้าไม่เหมือนคนปกติ มันดันมาอยู่ด้านหน้าซะอย่างงั้น ทำให้ผมบริเวณหมุนวนเป็นก้นหอยดูน่าขำ จนบางครั้งก็โดนเพื่อนๆล้อกันว่าไอ้หัวแบล็คโฮ
“ไม่ไหวว่ะ วันนี้รู้สึงเพลียๆ เจ็บเนื้อเจ็บตัวไปหมดเลย เป็นอะไรของมันก็ไม่รู้” วินด์ตอบด้วยน้ำเสียงเนือยๆ
“แล้วมึงไปทำอะไรมาล่ะ เมื่อวานก็ยังดีๆอยู่นี่” เด็กหนุ่มผิวเข้ม ใส่แว่นหนา ผู้มาจากครอบครัวทหาร ถามขึ้น
“ก็ไม่นะ กุตื่นมาก็เป็นแล้ว ช้ำไปทั้งตัวเลยเนี่ย”
“จะบอกว่านอนดินจนไปกระแทกอะไรเข้าก็ไม่น่าจะหนักขนาดนี้” วินด์ตอบพร้อมกับเปิดเสื้อให้เพื่อนของเขาทั้ง2ได้เห็นรอช้ำขนาดใหญ่ ที่พาดจากหน้าอกไปจนถึงสีข้างจำนวนสี่รอย
“เฮ้ย อย่างงี้ไม่ปกติแล้วนา กุว่ามึงไปหาหมอเถอะ” ชินแนะนำ
“ไม่ต้องก็ได้มั้ง แค่นี้ไม่กี่วันก็หาย กุก็เป็นออกบ่อยแค่ไม่เคยใหญ่เท่านี้เอง 5555” เด็กหนุ่มตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร
“เออ งั้นก็แล้วแต่มึงละ” ชินตอบกลับด้วยความละอา
หลายวันผ่านไป วินด์ฝันถึงโลกที่เขาไม่รู้จักถึงโลกที่ไม่รู้จักถี่ขึ้น โดยแทบทุกครั้งที่เขาหลับลึก เขาจะพบว่าตัวเองมาอยู่ในสถานที่ต่างๆที่แปลกออกไปจากโลกที่เขาเคยอยู่ โลกที่ธรรมชาติยังคงงดงาม มีสิ่งมีชีวิตประหลาดมากมาย โลกที่ผู้คนอยู่ร่วมกันกับธรรมชาติอย่างกลมกลืน ทั้งสองฝ่ายต่างพึ่งพาอาศัยกัน จนทำให้เขาอดจินตนาการไม่ได้ว่าสิ่งที่เขาเห็นในฝันมีอยู่จริงในในโลกที่เขาอยู่ก็คงจะดีไม่น้อย
เย็นวันหนึ่ง ขณะที่วินด์ กำลังตรียมตัวไปซ้อมบาสหลังเลิกเรียนดั่งเช่นทุกวัน หนุ่มที่พึ่งมาถึงซุ้มประจำกลุ่มก็ทักขึ้นมาว่า
“เฮ้ย! พวกมึงได้ยินข่าวลือที่ว่าเจอศพคนตายแปลกแถวโรงเรียนเราบ้างรึเปล่าวะ?”
“เห็นเค้าว่ากันว่าที่ศพมีร่องรอยถูกสัตว์ขนาดใหญ่ทำร้าย เมื่อเช้าก็รายที่4แล้วนะ”
“แล้วไหนจะเรื่องที่หมากับสัตว์เลียงแถวนี้หายไปอย่างไร้ร่องรอยอีก” เด็กหนุ่มร่างบางเปิดประเด็นขึ้นมา
“ถ้ามีคนตายขนาดนี้จริง ป่านนี้ออกข่าวใหญ่โตไปแล้วน่า”
นอร์แย้งขึ้น
“เออมันก็จริงนะ ถ้ามีสัตว์ร้ายหรือสัตว์ใหญ่หลุดออกมาแถวนี้จริงๆ มันก็น่าจะมีข่าวออกมาแล้ว อีกอย่างโรงเรียนเราไม่ได้ใกล้สวนสัตว์ด้วย อยู่ๆมันจะมาโผล่แถวนี้ได้ไง” ชินตั่งข้อสังเกต
“เขาอาจจะปิดข่าวก็ได้ ไม่รู้หรอว่าเดียวนี้สือต่างๆโดนรัฐบาลควบคุมหมดแล้ว ไม่เคยได้ยินหรอ Single gateway อ่ะ”
หนุ่มยืนกราน
“เอาน่า มันอาจจะเป็นแค่ข่าวลือก็ได้มั้ง ต่อให้มันจริงก็เถอะเดี๋ยวเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องก็คงทำอะไรซักอย่างเองแหละ ไอ้สัตว์ตัวนั้นมันคงไม่โผล่ออกมาตอนนี้หรอกมั้ง มึงกลัวก็กลับบ้านไปก่อนไป 55555” วินด์ตัดบทพร้อมกับหยิบลูกบาสเดินออกไปอย่างสบายอารมณ์..
………………………………….
ขณะที่ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสิ แสงแดดจากดวงอาทิตย์กำลังจางหายไป ผู้คนในโรงเรียนก็างตาลงอย่างเห็นได้ชัด
เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังซ้อมชู๊ตบาสอยู่คนเดียวในสนาม เนื่องจากคนอื่นกลับกันไปจนหมดแล้ว
กึ่ง!! “โถ่เว้ย ลูกนนี้ก็สั้นไปอีก” “เรานี่มันไม่ถนัดชู๊ตไกลๆเลยแฮะ ให้ตายสิ” วินด์บ่นขณะที่เดินไปเก็นลูกบาสที่กระดอนเข้าไปในสวนข้างๆสนามบาส
“หายไปไหนแล้วหว่า ก็เห็นมันเข้ามาในนี้นี่นา” เด็กหนุ่มพูดกับตัวเองขณะพยามแหวกดูในพุ่มไม้
แกร๊ก! อยู่ๆเด็กหนุ่มก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านหลังพุ่มไม้ที่เขากำลังหาลูกบาสอยู่ เมื่อเข้าเงยหน้าขึ้นไปดู เงาดีดำขนาดใหญ่ก็พุ่งกระโจนข้ามหัวของเขาไป
“เฮ้ย!! นั่นมันตัวอะไรวะ!!”วินด์อุทานออกมาด้วยความตกใจ
“กรี๊ดด!!!” เสียงนักเรียนหญิงที่ยังไม่ได้กลับบ้านกรีดร้องด้วยความตกใจกลัว
“ไอ้ข่าวลือนั่นมันเรื่องจริงหรอวะเนี่ย!!” วันสบถขณะวิ่งออกไปดู
ผู้คนที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในโรงเรียนต่างแตกตื่นและวิ่งหนีกันอย่าจ้าละหวั่น
สัตว์ร้ายขนาดใหญ่ร่างกายไปด้วยขนหนาสีดำ หางยาวสีดำของมันเต็มไปด้วยหนามแหลมกำลังสะบัดไปมาดูหน้ากลัว ปรากฎให้เห็นอยู่ตรงหน้าของเด็กหนุ่ม
และเมื่อมันรู้สึกถึงวินด์ที่ออกมาจากพุ่มไม้ด้านหลังของมัน เจ้าสัตว์ร้ายที่กำลังหิวโหยจึงค่อยๆหันมาสนใจเหยื่อที่อยู่ใกล้ตัวกว่าแทน เผยให้เด็กหนุ่มได้เห็นของมันที่เป็นส่วนหัวของงู!!
..............................................................................
สนุกกกก รอตอนต่อไป.. ตอนแรกนึกว่าวินด์จะเข้าไปอยู่อีกโลกนึง แต่สัตว์ประหลาดมาที่โลกวินด์
ตอบลบขอบคุณน้าา ละจะพยามรีบเอามาให้อ่านะ อ่านตอนนี้แล้วมันงงๆหรือว่าขัดๆตารึเปล่าอ่ะ แนะนำได้นะ
ลบ